یک راهجوی هنر

منتظرتونم

ولی من خود را بینهایت می دانم و احتیاجی به بینهایت ها ندارم

من به هوای تازه احتیاج دارم

به کمی خنده و گاه گریه

نه همیشه گریه

من می خواهم به من به افکار من به عقاید من به خواسته های من احترام گذاشته شود

نه به احترامی که به دیگران می گذارم احترام بگذارند

من می خواهم من را حساب کنند

نمی گویم انسان حسابم کنند

ولی حسابم کنند

من من هستم نه او نه آن

من حق دارم

حق زندگی و حق مرگ

من نه مسلمانم نه مسیحی نه یهودی نه چیز دیگری

ولی خدا را می شناسم

خدای خودم را

خدایی که کسی مثل من قدرت شناخت او را ندارد

من می توانم راه بروم می توانم حرف بزنم می توانم زندگی کنم

ولی انطوری که انها می خواهند را نمی خواهم

من می خواهم انها نمی گذارند

ولی انها می خواهند و خودشان به خودشان اجازه می دهند

واقعا گذاشتن ان پنج حرف کنار هم  را دوست دارم

انها معنی ان کلمه را نمی دانند

نمی خواهند بدانند

رنج میکشم

دردی در سینه ی چپ دارم

مرحم دردش را می دانم پیدا نمی کنم

داروی دردش آزادیست

شما می دانید کجا می شود پیدایش کرد؟

                     ميراث – درد بي جوابي و حيراني و تاراج

   رهاوردي از دوست و استاد گرانقدرم – جناب آقاي سيروس مصطفي و همكاران پر همتشان

بارها شده است كه از خود مي پرسيم – چرا غافل از احوال دل خويشتنيم ؟

اجراي نمايشنامه ميراث يكبار ديگر علامت سئوال را برجسته تر به رخ مي كشد . روايتي از غفلت نسل هاي آينده . بي رغبتي به پاسداشت داشته هاي نياكان و يادگارهاي گذشته .

نسل كنوني در قرن بيست و يكم ، درد بي دردي را تجربه مي كند و سرگشتگي در انبوهي از سئوال هاي بي جواب . ميراث گذشته كه سنگيني آن بر دوش نحيف نسل امروزي نهاده شده ، بي آنكه از محتواي آن ، چيزي نقل شده باشد .

متن زيبا و دل انگيز " ميراث " و پيام چند لايه اي آن ، تماشاگر را به هزار توي ذهن مي كشاند و لا به لاي حافظه ي تاريخي وي را مي كاود و علامت هاي سئوال را پر رنگ تر از قبل به منصه ي ظهور مي رساند و هر بار و در هر صحنه ذهن را مي آزارد كه چرا غفلت مي ورزد .

اجراي هوشمندانه ي هنرجويان جوان و پر انگيزه ي هنرستان هنرهاي زيباي استاد اقبال آذر ، خود گواهي ديگر بر اين مدعاست كه نسل كنوني نيز از اين علامت سئوال در رنج وعذاب هستند .

ميزانسن هاي دقيق و زيركانه كه همه چيز را در جلو چشم تماشگر به اجرا مي كشانند ، تلخي غفلت ذهن را – بي پرده و پشت پرده – آشكار مي سازند .

تقابل هاي انديشه همانند سه برادر هر كدام در گوشه اي از صحنه ، نشان از ذكاوت و نكته سنجي كارگردان و عوامل پشت صحنه دارد و هرگز نمي توان فراموش كرد كه چقدر ماهرانه درماندگي و استيصال در پاسخگويي به علامت هاي سئوال با چاشني كمدي و طنز در هم آميخته تا مرهمي بر زخم ناسوز ذهن واپس خورده ي نسل ها باشد .                          

شور جواني و عشق به صحنه و يگانگي و صميميت بچه هاي گروه ، همه در دست هم داده تا اجرايي وراي يك اجراي دانش آموزي را شاهد باشيم . و يكبار ديگر ثابت شد كه عشق مي تواند با حداقل ها – در دكور و صحنه و آكسسوار – به حداكثر – در اجرا ، اثر گذاري و كاتارسيس – و در نهايت به لبخند رضايت تماشگرها بيانجامد .

در يك كلام – خسته نباشيد و دست وپنجه تان درد نكند – هر چندكه مي دانم در قلبتان دردي عميق و نهفته داريد .

                                                                                       بهزاد راسخ القول

                                                                                 ارديبهشت 1388

اوهم یک ترک زبان است

مردی از دیار ستار خان و باقر خان

جزوی است از 20 میلیون

که اینده در چشمانش بهتر جلوه می کند

  یادداشتی به نمایش " میراث "

  نویسنده : استاد بهرام بیضایی

    کارگردان : علی شکیبا

تئاتر میراث گران بهایی است

در روزهایی که تئاتر و نمایش وضع اسفباری را می­گذراند دیدن نمایش به ویژه در تالار تربیت اتفاق عجیب و غریبی می­نماید!از مقابل تالار تربیت می­گذشتم که مسیر همه روزه و دائمی من به خانه است که هنرجویان هنرستان اقبال آذر یا بهتر بگویم بچه­های تئاتری را دیدم که مرا به دیدن نمایش دعوت کردند؛بچه­هایی که سال پیش از نمایش" خشم و هیاهو"یشان به وجد آمده بودم و اکثر تماشاگران را راضی از سالن بدرقه کرده بودند.دوست داشتم یکبار دیگر کارشان را با یک نمایشنامه دیگر به روی صحنه ببینم به خصوص اینکه متوجه شدم نمایشنامه­ای از آقای بیضایی را اجرا خواهند کرد،نمایشنامه­ای که مثل دیگر نمایشنامه­های آقای بیضایی میراثی است گرانبها برای ادبیات نمایشی و بچه­های نمایش در ایران؛

 بدون تعارف اجرا از توقع من بالاتر بود و بچه­های هنرستانی اجرایی داشتند که مانند سال گذشته حلاوت و شیرینی خاصی داشت.کارگردانی نمایش ساده و به دور از هیاهوهای معمول صحنه­ای،فکر را به روی صحنه برای مخاطبش عرضه داشت؛شیوه­ی اجرایی اعم از طراحی میزانسن­ها،استفاده از ابزار ،طراحی لباس و ... در راستای معینی حرکت می­کرد،هر چند می­شد با کمی توجه بیشتر در ورود و خروج بازیگران تماشاگران را از اشتباه درآورد ؛ چرا که بعضی اوقات قراردادهای ورود و خروج بازیگران فراموش می­شد؛اما آنچه می­توان در موردش نوشت و گفت اینکه بازیگران خوب،مودب و در عین حال توانای این نمایش هستند که با تمام انرژی به روی صحنه می­روند و تنها به یک هدف و آنهم جلب مخاطب و تمرکزش بر روی صحنه،فکر می­کنند؛بازیگرانی که اکنون موقعیت­ها را می­شناسند و از لحظه­ها به نحو احسنت استفاده می­کنند- و اگر اغراق نکرده باشم – چنان پخته عمل می­کنند که گویی سالهاست به روی صحنه­اند و این رمز موفقیت آنان است" تماشاگر نباید از نمایش جدا شود و باید تماشاگر را مقهور خود کرد ".

ایجاد لحظات طنز و کمدی موقعیت آنهم در نمایشنامه­ای که نویسنده­اش را همه به استادی می­شناسیم،کار آسان و ساده­ای نیست.درک درست از شخصیت بازی ، بیان مناسب ، حس گیری صحیح ، ایست مناسب بر روی صحنه،استفاده­ی مناسب از ابزار،ارتباط مناسب با شخصیتهای مقابل و کلا" ارتباط با فضا و اتمسفر نمایش را بر روی صحنه به خوبی می­تون دید ؛ به طور مثال بازیگر نقش "بزرگ آقا" مبانی اصول بازیگری را در قالب نقش­های مختلف به خوبی بر روی صحنه اجرا می­کند و یا بازیگران نقش­های "دزد" با اینکه بازی بدون دیالوگ دارند اما با استفاده از حرکات مناسب و درخور و استفاده از آوا در شرایط خاص که به جا نیز می­نماید، در خلق موقعیتهای کمدی و لحظه­های طنز خوب عمل می­کنند؛ کاری که به جرات می­توان گفت در اکثر نمایش­ها و تئاترهایی که موسوم به کارهای حرفه­ای در سطح شهر و یا در جشنواره­ها که اکنون هم هست و دیده­ایم ، نمی­توان مشاهده کرد، چه به لحاظ طراحی ، چه کارگردانی و چه به لحاظ بازیگری. 

به طور کلی می­توان گفت این نمایش نیز مانند اجرای قبلی گروه علاوه بر اینکه اصول و تکنیک را داشت، لذت و حلاوتی را به تماشاگر منتقل می­کرد که طعم شیرینش در اذهان و یادها باقی خواهد ماند. به امید کارهای بهتر از این گروه نمایشی جوان.

 با تشکر از 

    سعید ذوالفقاری

میخوام در ادامه بازیگران و عوامل گروه رو معرفی کنم

نمایش میراث(نویسنده بهرام بیضایی):

کارگردان: علی شکیبا

دستیاران: کمال پرناک ـ مسعود ظهرابیان

مدیر صحنه : یاشار نوری

منشی صحنه : حسام پورجعفری شتربان

بازیگران:

کمال پرناک

جلال خاکزاد

یوسف اکبرزاده

فرید ادهمی

جمیل جوشنی

سیاوش کریم زاده

اکبر زارع

حسین سیف الله پور

طراح آفیش و بروشور: سید نوید حسینی نامی

  گروه ۱۲ تئاتری

دومين دوره نمايش توليدات هنري هنرجويان هنرستان استاد ابوالحسن اقبال آذر از روز شنبه پنجم ارديبهشت ماه آغاز مي شود.

دراين دوره هنرجويان رشته هاي موسيقي نمايش و سينما آثارخود را به نمايش می گذارند. دررشته نمايش ، ميراث و آرش از جمله نمايش هايي است كه هنرجويان رشته نمايش به روي صحنه خواهند برد. ميراث نوشته بهرام بيضايي است كه علي شكيبا آن را كارگرداني مي كند و كارگرداني آرش برعهده مهدي اسعدي است. اين اثررا سياوش كسرايي نوشته است . ضمن آنكه مربي راهنماي اين نمايش ها را سيروس مصطفي برعهده دارد.   همچنين دراين برنامه فيلم كوتاه يولداش كارهنرجويان رشته سينما اكران خواهدشد . كارگردان اين فيلم ياشارخليلي است و نادرساعي ور نيزبه عنوان مربي راهنما برنحوه ساخت آن نظارت كرده است. هنرجويان رشته موسيقي نيز در اين دوره بصورت گروهي و انفرادي فعاليتهاي يك ساله خود را اجراخواهندكرد. آقايان تيلا ، جهان آراي ، گوگردچي ، ممقانيه ، محمودي ، ممدوحي ، اسماعيل زاده ، صديق و جبارزاده مربيان راهنماي هنرجويان رشته موسيقي هستند. دردومين دوره نمايش توليدات هنرستان اقبال آذر علاوه بر اجراي برنامه هاي هنري نمايشگاه توليدات عروسكي هنرجويان رشته نمايش نيزدرمعرض ديدعموم قرارخواهدگرفت.   دومين دوره نمايش توليدات هنرجويان هنرستان استاد ابوالحسن اقبال آذر تبريز از روز شنبه پنجم تا پنجشنبه دهم اردي بهشت ماه پيش از ظهرها از ساعت 10 تا 30/12 و بعد ازظهرها از ساعت 30/15 تا 18 درخانه تئاترتالارتربيت واقع درميدان دانشسرا برگزارخواهدشد.

                                                                                        http://eghbalazarart.com/index/